هنگامیکه از محراب نویسی و هنر معرق کاشی سخن به میان میآید ذهنها به ناگاه به سوی هنرمندان اصفهان پر میکشد در حالیکه در تبریز هنرمندی پا به این عرصه گذاشته بود که در عین اینکه جزء سه نفر هنرمند اول معرق کاشی و نگاشتن آرایههای مساجد در گمنامیبه سر میبرد.
حسین چرخی جانقور از کودکی هنرآموز مکتب خوشنویسی بود و در چند سال اخیر با آمیختن این هنر با صنعت کاشی، برای اولین بار در سطح استان، محرابها و معرق کاریهای زیادی را در مساجد استان، ( هم خطاطی و هم طراحی و پخت و اجرا میکرد ) به یادگار گذاشته است.
این هنرمند تبریزی که رقیب سرسخت هنرمندان اصفهانی در معرق کاری و محراب سازی به شمار میآمد از مرحله صفر تا صد محراب و کتیبهها به تنهایی انجام میداد بطوریکه بعد از اندازه گیری محل، کاشیها را در کنار هم میچید و روی آنها را با نام یگانه معبود مزین میکرد و سپس آیهها را از پس آن میآورد پس از آن با هنر تذهیب میآراست و رنگ آمیزی میکرد، حال نوبت پختن کاشیها بود که یک به یک در کوره جای میگرفتند و در دمایی بالا میپختند و بعد از سرد شدن کوره بسته بندی و تا محل نصب حمل میشدند.
چرخی مجبور بود کار نصب را خودش انجام دهد چون به گفته خود، در اوایل، چندین کار را به کاشی کار سپرده بود که نتیجه ایده آلی نگرفته بودند.
وی از معدود کسانی بود که با این اقدامات توانسته بود انحصار این هنر را از سایر استانها برباید و برای اولین بار در سطح استان آذربایجان شرقی با قیمتی پایین به تولید آن دست بزند.
وی با وجود نبود امکانات آثاری موفقی را در قیاس با رقبا از خود به جای گذاشته است و در سطح استان مساجد، مدارس و حسینیههای بسیاری را با هنر خود مزین نموده است.
مسجد کریمخان، مسجد دانشگاه شهید مدنی، مسجد مسلم بن عقیل ولیعصر، حسینیه یا حسین مظلوم راه آهن، مسجد امام علی عباسی، مسجد امام زاده سیلاب، مسجد موسی بن جعفر سیلاب، مسجد شمعچیان، مسجد قلعه کندی کلیبر، مسجد شبستر، مسجد جامع روستای حوری عجب شیرو چندین مدرسه و دانشگاه دیگر تنها بخشی از آثار او در سطح استان میباشد.
حسین چرخی که هنر خط و تذهیب را از کودکی در محضر اساتید بزرگی همچون استاد رحیم چرخی آموخته بود توانست هنر معرق کاشی را در این استان بومیسازی کند و با اینکه آثار زیادی را از خود برجای گذاشته است در گمنامیزندگی کرد و در گمنامیاز این دنیا رفت
حسین چرخی هنرمند شاعر و مداح اهل بیت عصمت و طهارت (ع)، خطاط و محراب ساز در دوم تیرماه هنگام اتمام کار محراب مسجد مسلم بن عقیل نگین پارک در سن پنجاه سالگی، با سقوط از داربست فلزی دار فانی را وداع و دوست داران هنرهای اسلامیو مذهبی را با یادگارهایش تنها گذاشت.
عدم حمایت از هنرمندان و بزرگان تبریزی از دیرباز متاسفانه عادتی شده برای ما و مسئولین محترم که اینبار گمنامیدر عین هنرمندی قرعه کار به نام این هنرمند فقید تبریزی شد، امیدواریم که مسئولین واهالی هنر استان قدر هنرمندان اینچنینی را بدانند.
روحش شاد
