کمپین #الحاق_باسمنج_به_تبریز
قسمت ۷
✍احمد زمین نورد
برای معرفی نمونه عینی شهر الحاق شده به کلانشهر با توجه به اینکه در استان مان چنین شهری نبوده که به تبریز الحاق شود شهری در استان اصفهان که تقریبا از بیشتر جهات ( جمعیت، نزدیکی به مرکز استان، فرهنگ، موقعیت جغرافیایی و ..) شبیه شهر باسمنج است را مثال می زنیم، شهر خوراسگان سابق که در شرق شهر اصفهان و چسبیده به اصفهان درست مثل باسمنج بود و در سال ۹۲ به اصفهان الحاق شد.
خلاصه ای از روند الحاق این شهر بشرح زیر است:
اهالی خوراسگان درست مانند اهالی باسمنج که زمان الحاق تقریبا ۱۶ هزار نفر بودند مزایا و معایب الحاق را بشرح زیر جمع اوری کردند و پس از بررسی به این نتیجه رسیدند که مزایای الحاق بیشتر از معایب آن است:
مهمترین نقاط قوت شهر خوراسگان به شهر اصفهان عبارتند از :
1- ارتقای کیفیت برنامه ریزی شهری و تهیه طرحهای توسعه شهری محدوده
2- کاهش تناقضها در ضوابط و مقررات ساختمانی
3- بهبود وضعیت خدمات رسانی به شهر خوراسگان
4- ایجاد یکپارچگی در مدیریت و در نتیجه افزایش کارایی آن
5- تن دادن به موقع به یک رویداد طبیعی که خواه ناخواه در آینده محقق میشود
از نظر پرسش شوندگان مهمترین نقاط ضعف الحاق شهر خوراسگان به شهر اصفهان عبارتست از:
1- بی توجهی به نیازهای واقعی مردم و نگاه ایده آلی به محدودههای شهری
2- عدم امکان پیش ینی دقیق از اتفاقات آینده
3- تحمیل مدیریت کلیشه ای به تمام شهر وعدم تنوع و پویایی در اداره فضاهای شهری
4- عدم ارائه طرح و برنامه دقیق برای الحاق دوشهر
5- کاهش میزان مشارکت ساکنان شهر خوراسگان به علت از بین رفتن تدریجی هویتهای بومی مستقل
به دنبال درخواست و مصوبات شوراهای شهر اصفهان و خوراسگان برای ادغام این دو شهر هیأت وزیران در جلسه مورخ 18 فروردین ماه 92 بنا به پیشنهاد وزارت کشور و به استناد ماده 13 قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری، مصوب سال 1362 و با رعایت بند 1 تصویبنامه شماره 158802/38854ت مورخ یک بهمن ماه 1386 الحاق شهر خوراسگان اصفهان به شهر اصفهان را مصوب نمود
به موجب این مصوبه در 24 خرداد 1392 انتخابات شورای اسلامی این دو شهر به صورت واحد و با عنوان حوزه انتخابیه اصفهان برگزار شد و پس از مدت کوتاهی در مرداد ماه 1392 نیز نام شهرداری منطقه 15 بر روی شهرداری خوراسگان گذاشته شد. اما هر تغییری میتواند متضمن پیامدهای مثبت و یا منفی باشد. لذا لازم است با بررسی دقیق و کارشناسانه و با بهره گیری از آرا و نظرات صاحب نظران، به اتخاذ تدابیری اقدام نمود تا پیامدهای منفی الحاق به حداقل و مزایای آن به حداکثر افزایش یابد.
در عرصه مدیریت شهری وجود نهادهای محلی متعدد و ناهماهنگ باعث رقابت ناسالم می شود. تشکیل ساختار یکپارچه دولتی در منطقه کلان شهری به لحاظ اقتصادی برای فراهم سازی خدمات به صرفه تر است. چنین ساختاری با توسل به برنامهها و طرحهای توسعه شهری یکپارچه، کارآیی را افزایش و موجب هماهنگی در توسعه منطقهای میشود. یکی از راههای ایجاد یکپارچگی در مدیریت، یکپارچگی در مدیریت فضاهای به هم پیوسته است. معمولاً ایجاد این یکپارچگی(یکپارچگی کالبدی – فضایی)، به یکپارچگی عملکردی، مورفولوژیکی،مدیریتی و … کمک میکند. مدیریت یکپارچه شهری سطوحی مختلفی دارد که از آن جمله میتوان به یکپارچگی عملکردی، یکپارچگی لایههای مدیریت (هماهنگی در سیاستگذاریها و برنامه ریزیها)، یکپارچگی قلمرویی (فضایی) اشاره کرد. سه سطح فوق ارتباط مستقیم و چندگانهای با هم دارند به طوری که نمیتوان انتظار داشت یکپارچگی علمکردی در مدیریت شهری صورت گیرد، بدون این که در لایههای مدیریتی یکپارچگی وجود داشته است و یا یکپارچگی قلمروی ایجاد نشده باشد. به ویژه باید اشاره کرد که یکپارچگی عملکردی مدیریت شهری و یکپارچگی قلمروی (فضایی) شهری ارتباط تنگاتنگی با هم دارند که بدون یکی از انها شکل گیری دیگری ممکن نیست.
ادامه دارد …
