پس از انقلاب صنعتی و عصر رنسانس معماری دچار تغییرات بسیاری شد ،اولین تغییرات در طراحی ساختمان های بلند و نمایشگاه و ساختمان های تجاری و اداری اتفاق افتاد.برای آموزش معمارانی برای طراحی این نوع ساختمان ها نیاز به دانشکده ای بود که با نام بوزار شهرت گرفت که در آن معماران بیشتر زحمت خود را صرف طراحی پلان و اسکیس میکردند و استفاده از رنگ و لعاب بسیار زیاد در این سبک استفاده میشد.همچنین فارغ التحصیلان این سبک بسیار درمورد تاریخ هنر و معماری تحقیق کرده و مطالعه میکردند.
در سال ۱۹۱۹ با وقوع جنگ جهانی اول مکتبی بنام باهاوس(مدرن) توسط موس والتر گریپیوس تاسیس شد .فارغ التحصیلان این مکتب درمورد این صحبت میکردند که زیبایی در سودمندی است(Form Fallows Fanction).یعنی هر شی که ساخته می شود باید یک کاربردی داشته باشد در غیر این صورت از ساخت آن حذر میکنیم معماران این مکتب درمورد تاریخ مطالعه نمی کنند زیرا تاریخ مهم نیست.در مدت زمان بین جنگ های جهانی اول و دوم در غرب جنگ بین باهاوس و بوزار وجود داشت و هرکدام از مکاتب سعی در برتر نشان دادن خود داشتند. پس از جنگ جهانی دوم این باهاوس بود که توانست معماری جهان را به دست گرفته و بعد از آن تاریخ، معماری ساختمان های جهان و نیز ایران اغلب براساس این نوع مکتب معماری ساخته شد.
باهاوس یا بوزار؛ جنگ بین معماری جهان
