تناقضِ آشنا در قاب تلویزیون
تقریباً در هر برنامهای که کارشناس یا مهمان دعوت میشود، تأکید اصلی بر «قناعت»، «زیست کمهزینه» است؛ نسخهای که مدام برای مردم پیچیده میشود.
در عین حال، حفظ سنتهای ایرانیمثل شب چله، هندوانه، فال حافظ و دورهمی نهتنها ارزشمند است، بلکه باید هم حفظ شود. اینها عناصر هویتی ما هستند و حذفشان نه ممکن است و نه درست.
مسئله از جایی شروع میشود که در دکور همان برنامهها، بهترین و گرانترین انواع آجیل و قرابیه به عنصر ثابت تبدیل شدهاند؛ آن هم در شرایطی که با حقوق قانون کار و هزینههای فعلی زندگی، این اقلام شاید در درصد بسیار کمی از خانهها وجود داشته باشد.
برنامههایی که ممکن است کودکی پای تماشایشان بنشیند و در دنیای ساده کودکانهاش فکر کند شب یلدا حتماً باید با آجیل و قرابیه کامل باشد؛ و بعد، ناخواسته خانوادهای را زیر فشار روانی و اقتصادی بگذارد که توان تأمین چنین چیزهایی را ندارد.
انگار «زیست علوی» و سادهزیستی صرفاً نسخهای برای جامعه است،
و هرچه از رفاه، تزئین و آرزوهای رنگی هست، سهم قاب تلویزیون و صاحبان آن قاب
✍🏽محمدرضا ضیاوند
