کریم باقری :
اینجانب کریم باقری، فرزند ترکزبان این سرزمین، تا امروز سکوت کردهام؛ نه از سر بیتفاوتی، بلکه به این دلیل که نیازی به اثبات خود ندارم و باور دارم اصلاح برخی رفتارها از توان یک فرد خارج است.با این حال، پس از بیانیه منتشرشده از سوی باشگاه تراکتور، لازم میدانم نکتهای را شفاف و صریح بیان کنم. مطرح شده که آیا من در برابر فرزندانم بابت توهین به ترکزبانها خجالت کشیدهام یا نه. پاسخ روشن است: بله، خجالت کشیدهام؛ اما نه امروز. من آن احساس را حدود چند سال پیش، در کنار آقای علی دایی، زمانی تجربه کردم که در خانه خودمان در تبریز مورد توهین و بیاحترامی قرار گرفتیم و در آن مقطع، واکنش مؤثر و روشنی دیده نشد.باشگاهها فقط مسئول نتیجه نیستند؛ مسئول پیامی هستند که به سکوها میدهند.وقتی مرز اخلاق شفاف ترسیم نشود، فردا همین رفتار، شدیدتر و گستردهتر تکرار خواهد شد.فوتبال ایران بیش از دفاع، به مسئولیتپذیری نیاز داردبیاحترامی، با هر لهجه، از هر سکو و علیه هر فرد یا خانوادهای، محکوم است و اساساً نیازی به توجیه ندارد.در شرایطی که مردم کشور با مشکلات و دغدغههای فراوانی دستوپنجه نرم میکنند، پرداختن و دامنزدن به چنین حاشیههایی ارزش وقت و انرژی ندارد. فوتبال باید محل رقابت سالم، همدلی و احترام متقابل باشد، نه بستری برای نفرت و تحقیر.
✍️زمین نورد
