🌸 روز زن و مادر…
احترام به زن و مادر،
قبل از اینکه هدیهای برای آنها باشد،
نشانهی بزرگیِ روح و شخصیتِ ماست.
جامعهای که زن را عزیز میدارد،
در واقع فهم، شرافت و بلوغ خودش را ثابت میکند؛
چون میفهمد زن فقط یک «نقش» نیست،
یک انسان کامل است
با رویاهایی که سالها دیده نشده،
با استعدادهایی که اغلب جدی گرفته نشده،
و با خستگیهایی که معمولاً پشت لبخندهای آرامش پنهان میماند.
اما وسط همهٔ این زیباییها، یک حقیقت تلخ هم هست:
در جامعهای که هنوز کارِ خانه «وظیفه» حساب میشود،
و موفقیتِ زن را به «ازدواج کرده یا نه»، «بچهدار هست یا نه» تقسیم میکنند،
تبریک تنها دلگرمکننده است؛ اما کافی نیست.
زن میتواند
یک دانشمند باشد،
یک کارآفرین،
یک هنرمند،
یک مدیر،
و…
یک انسان مستقل که حق دارد مسیر خودش را انتخاب کند.
ارزش زن در کارت تبریک و مناسبتها پیدا نمیشود؛
در رفتار روزمرهی ما پیدا میشود.
در اینکه چقدر تصمیمش را محترم میشماریم،
چقدر صدایش را میشنویم،
و چقدر سهمش را در خانه و جامعه واقعی میبینیم.
زن اگر حمایت شود،
فقط خودش رشد نمیکند؛
یک نسل، یک خانواده و یک جامعه رشد میکند.
پس بیایید تبریکها را
بهانهای کنیم برای یک تغییر کوچک اما واقعی:
احترام و درکِ بیشتر
خلاصه؛ روزتون خیلی خیلی مبارک 🙂
✍🏽محمدرضا ضیاوند
