چرا دیر یاد ملیگرایی افتادیم؟!
🔹تأکید بر ایران و نشانههای تاریخیاش پررنگتر شده است. گویی سیاست فرهنگی و اجتماعی در حال استفاده از گذشتهای است که مدتها از آن فاصله گرفته بود.
🔹این بازگشت به نمادها یک واکنش به وضعیت فعلی جامعه است یا میتوان خوشبین بود که تغییری واقعی در نگاه فرهنگی حاکم شکل گرفته است؟
🔹با اینحال، همه این بازگشت را با آغوش باز نپذیرفتند. در شبکههای اجتماعی و میان مردم، واکنشها از تحسین تا تردید متغیر بود.
🔹بازگشت به نمادهای ملی، اگرچه میتواند نشانهای مثبت از تغییر باشد، اما بدون تداوم و استفاده از نظر متخصصان برای کار بر ابعاد تاریخی و زیباییشناحتی، ممکن است تنها به حرکتی نمایشی تعبیر شود.
🔹بااینحال، نمیتوان از جنبه دیگر ماجرا غافل شد. واقعیت این است که در سالهای گذشته، سیاست فرهنگی کشور در قبال نمادهای ملی، رویکردی محتاط و گاه سرد بوده است.
🔹در مقابل، نمیتوان نادیده گرفت که همین حرکت، ولو دیر، یک پیام مثبت هم دارد. بازگشت به میراث فرهنگی بهمعنای بازشناسی ظرفیت ملی است.
